Powyższy problem jest również znany jako problem delfiski. Jest on jednym z trzech wielkich zagadnień matematyki starożytnej Grecji (pozostałe dwa, to problem trysekcji kąta i kwadratury koła). Polega on na trudności zbudowania sześcianu o objętości dwa razy większej niż dowolny wyjściowy.

Problemu nie da się rozwiązać, wykorzystując jako pomoce jedynie cyrkiel i linijkę. Sprowadza się on bowiem do zbudowania sześcianu o boku długości x wiedząc, że inny - dwa razy mniejszy ma bok o długości a. W ten sposób otrzymamy takie równanie:
x³ = 2 * a³
Po prostych przekształceniach algebraicznych otrzymamy, że długość boku sześcianu, o podwojonej objętości, musi być równa iloczynowi liczby a i pierwiastka stopnia trzeciego z liczby 2. W tym momencie napotykamy kluczowy problem naszego zagadnienia. Istnieje bowiem twierdzenie, że dany pierwiastek danej liczby będzie mógł zostać skonstruowany przy użyciu cyrkla i linijki tylko wtedy, gdy jego stopień będzie naturalną potęgą liczby 2.

Problem ten został rozwiązany za pomocą metod nieklasycznych, takich jak konchoidograf i konchoida Nikomedesa lub cisoida Dioklesa.