Szerokość i długość geograficzną w dawnych czasach wyznaczano na podstawie wykonywanych pomiarów astronomicznych. Kapitan danego statku, w każde południe, przeprowadzał owo badanie przy pomocy sekstansu i chronometru.

Sekstans służył jako przyrząd do wyznaczania szerokości geograficznej, przy pomocy podanej przez urządzenie wysokości bieguna północnego. Marynarze wiedzieli bowiem, że wysokość bieguna jest równa szerokości geograficznej badanej z danego miejsca.

Chronometr pozwalał obliczyć natomiast długość geograficzną miejsca obserwacji. Marynarze wykorzystywali tutaj zależność pomiędzy czasem słonecznym, a długością geograficzną. Wystarczyło określić czas górowania Słońca i obliczyć różnicę pomiędzy nią a czasem (w tej samej chwili) w południku zerowym, a następnie zamienić godziny na stopnie (1h = 15^o).