Galaktyka jest obiektem, w którym grawitacyjnie powiązane są gwiazdy, pył, gaz międzygwiezdny oraz ciemna materia. Galaktyki zawierają, oprócz pojedynczych gwiazd, zawierają różnego rodzaju układy gwiazd i mgławice. Pytaniem dotyczącym galaktyk często jest: "Co znajduje się w jej środku?".

Na początku XIX wieku wygłaszane były poglądy o obecności w centrum naszej Galaktyki masywnych gwiazd.Twierdzono na przykład, że widzialny pas naszej galaktyki oraz otaczające go gwiazdy tworzą system o kształcie młyńskiego koła lub płaskiego dysku. Immanuel Kanta uważał z kolei, że w środku galaktyki istnieć ciało o wyjątkowej dużej masie (sądził, że jest nim Syriusz). W następnych latach, badania nad ruchami własnymi gwiazd doprowadziły do odkrycia, że centrum naszej galaktyki znajduje się w gwiazdozbiorze Strzelca. Wszyscy przystąpili do obserwacji tego fragmentu nieba, lecz nic ciekawego nie zauważyli. Dziś wiemy, że obserwacje utrudniał pył międzygwiazdowy.

Technologie wspomagające w obserwacjach rozwijały się jednak. Po wielu latach obserwacji, w latach sześćdziesiątych, zaczęto podejrzewać, że w procesie emisji energii z centrum galaktyki muszą mieć swój udział obiekty o masie miliardy razy większej niż masa Słońca. Rozważano takie możliwości, jak to, że centrum galaktyki znajduje się ogromna gromada gwiazd, w której pojedyncze gwiazdy, jedna po drugiej, wybuchają jako supernowe. W 1963 roku wysunięto jednak pogląd, że źródłem energii z centrum może być grawitacyjne kurczenie się bardzo masywnego ciała, czego logiczną konsekwencją jest to, że znajduje się tam supermasywna czarna dziura.

Czarne dziury zostały opisane w Edusektorze w tym artykule.