W 1956 roku naukowcy z Ameryki testowali nową metodę konserwowania żywności, polegającej na naświetlaniu pożywienia ogromnymi dawkami promieniowania gamma. W założeniach żywność szczelnie zamknięta nie powinna była się popsuć, ponieważ żadne organizmy nie miały szans przeżyć tak wielkiej dawki naświetlenia. Wielkie zdziwienie wywołał fakt, że niektóre konserwy popsuły się, pomimo hermetycznego zamknięcia. Wniosek był oczywisty - jakiś organizm w środku musiał przeżyć. W ten sposób został odkryty najbardziej odporny organizm na świecie - bakteria deinococcus radiodurans.

Nie są dla niej straszne niskie ani wysokie temperatury. Po zahibernowaniu i odmrożeniu będzie nadal żyła. Organizm nie potrzebuje powietrza - może egzystować w próżni. Nie działają na niego kwasy, zasady, czy też silne trucizny. Dopiero dawka 15000 grejów (jest to jednostka oznaczająca przyjęte promieniowanie) wyrządza bakterii jakąkolwiek szkodę (człowiek umiera po otrzymaniu 10-ciu, bakterie coli przy 60-ciu).

Deinococcus radiodurans zawdzięcza swoją odporność wykształceniu unikalnego systemu ochrony DNA. Dzięki niemu może żyć i rozmnażać się na skupiskach naturalnych materiałów radioaktywnych. Nie może natomiast zdobywać nienapromieniowanych części terenu. Tam bowiem jest wypierana przez zwykłe bakterie.