Podobnie jak życie w wodzie, latanie wymaga specjalnych przystosowań, które musiały wykształcić w sobie organizmy  żywe. Ptaki na przestrzeni wieków wykształciły szereg anatomicznych, morfologicznych i fizjologicznych cech umożliwiającym im lot.

Najważniejsze z przystosowań to:

• aerodynamiczny kształt ciała,
• kończyny przednie przekształcone w skrzydła,
• asymetryczne pióra,
• pneumatyczne (wypełnione powietrzem) kości,
• usztywniony kręgosłup,
• grzebień na mostku służący za przyczep dla mięśni poruszjących skrzydłami,
• brak zębów (dziób zamiast nich) i związana z tym obecność gastrolitów w żołądku mięśniowym (przesunięcie środka ciężkości),
• mechanizm podwójnego oddychania,
• szybkie tempo metabolizmu,
• dobrze rozwinięty móżdżek,
• brak pęcherza moczowego i wydalanie kałmoczu.

Warunki życia w wodzie diametralnie różnią się od tych na lądzie. Organizmy, które obcują w tym środowisku musiały więc przystosować się do tego środowiska. Woda jest bowiem o wiele gęstsza, widoczność w niej jest mniejsza i zawiera niewielkie ilości tlenu, co sprawia, że poruszanie się w niej przysparza wiele problemów organizmom nieprzystosowanym.

Organizmami w pełni przystosowanymi do życia w wodzie są ryby:

• mają opływowy i spłaszczony kształt ciała, by poruszać się szybciej (spłaszczenie boczne u ryb żyjących blisko powierzchni, a spłaszczenie grzbietowo-brzuszne u ryb żyjących w strefach przydennych np. płaszczki),
• ich brzuchy są jasne, a grzbiety ciemne, by trudniej je było zobaczyć w wodzie,
• wykształciły ogon będący ich główną siłą napędową i płetwy, pozwalające na szybką zmianę kierunku,
• ich ciała są pokryte śluzem, zmniejszającym opory w wodzie.

Jak zachowywały się dinozaury? Chodziły czy może biegały? Czy wydawały dźwięki? Tak jak w przypadku zwierząt współczesnych, każda część dinozaura ułatwiała przetrwanie. Dlatego też każdy znaleziony fragment pozwala nam wyobrazić sobie, jak żyły te ogromne gady.

W tym czasie istniało obok siebie kilka najbardziej zdumiewających dinozaurów. W lasach - kaczodzioby Parazaurolof, na stepach z kolei pancerne ankylozaury. Oba zaś były zwierzyną, na które polował Tyrannosaurus, Kilka lat później te wszystkie zwierzęta zniknęły z powierzchni Ziemi.

Gniazdo dinozaura
Niektóre dinozaury zakładały kolonie lęgowe, gdzie wspólnie składały jaja. Pozostałości takich kolonii znaleziono w formie skamieniałej. Gniazda, które zakładała Maiasaura mieściły się w kopcach piasku.

Dinozaur kaczodzioby
Parazaurolof z charakterystycznym grzebieniem jest zaliczany do dinozaurów kaczodziobych. Jego grzebień miał metr długości i prawdopodobnie był pokryty barwnym deseniem, który odstraszał inne dinozaury. Wewnątrz mieściły się przewody nosowe wyostrzające węch zwierzęcia i wzmacniające jego głos.

Dinozaur pancerny
Ankylozaur był zwierzęciem roślinożernym, dochodzącym do sześciu metrów długości i ważącym blisko dwie tony. Miał miękki brzuch, lecz jego grzbiet pokrywał kostny pancerz, a czaszkę chroniły kostne płyty i rogi. Kości ogona były zakończone potężną maczugą. Nawet jego powieki były wzmacniane płytką kostną. Było to zwierze silne, lecz poruszało się powoli.

Mięsożerca
Tyrannosaurus był najbardziej przerażającym z mięsożernych dinozaurów. Była to maszyna do zabijania. Dorastał do 14 metrów, a w jego szczękach tkwiły kły podobne do sztyletów, którymi rozszarpywał ofiarę. Dodatkowy staw pozwalał mu na takie szerokie rozwarcie szczęk, że mógł atakować nawet największe dinozaury.

W poście zamieszczony został fragment programu Galileo. Opowiada on o dziesięciu mitach o zdrowiu człowieka. Ranking został ułożony na podstawie sondy, w której respondenci wypowiadali się o prawdziwości pewnych twierdzeń, które bardzo wiele osób błędnie uznaje za prawdziwe.

 Zachęcam do oglądania. Film jest naprawdę zaskakujący.