Słyszałeś kiedyś, że ludzie pochodzą od szympansów? Na pewno musiałeś pomyśleć wtedy, dlaczego te zwierzęta nie zniknęły. Odpowiedź na to pytanie (i wyjaśnienie dlaczego nie można mówić, że ludzie pochodzą od szympansów) znajdziesz w wideo zamieszczonym poniżej, a udziela jej Richard Dawkins.

Wiele osób zadaje sobie to pytanie, szczególnie zimą, gdy widzą płynące rzeką kry. Lód, który jest przecież zamrożoną wodą, będąc ciałem stałym utrzymuje się na wodzie. Na pierwszy rzut oka jest to sprzeczne z intuicją, lecz wyjaśnienie tego zjawiska jest bardzo proste.

Jak wiadomo woda zmieniając swój stan skupienia z płynnego w stały powiększa swoją objętość, przy jednakowym zachowaniu swojej masy. W ten sposób, gdy w dwóch miskach umieścimy tyle samo wody, po czym jedną z nich zamrozimy, to miska z lodem będzie ważyła tyle samo, co miska z wodą, chociaż lodu będzie więcej niż wody (objętościowo). Oczywistym wnioskiem jest to, że lód ma mniejszą gęstość niż woda, a co za tym idzie, będzie unosił się na wodzie (tak jak balon z helem, który leci w górę w powietrzu).

Pomimo tego, że ludzie w toku ewolucji bardzo odbiegli od innych gatunków, to wciąż posiadają cechy i narządy, które są świadectwem tego procesu. Jedną z takich części ciała są z pewnością paznokcie. Nie służą one ludziom do polowania, czy wspinania się po drzewach jak jastrzębiom, czy kotom. Do czego więc służą one człowiekowi?

Paznokcie, podobnie jak włosy, są wytworem naskórka. Ich materiałem budulcowym jest keratyna (białko, które w kontakcie z powietrzem zamienia się w twardą skorupę). Głównym zadaniem paznokci u człowieka jest ochrona i usztywnienie palców. Można sobie wyobrazić, że gdyby ludzie nie mieli paznokci, opuszki palców odginałyby się przy dotykaniu przedmiotów. Wystąpiłby również problem związany z rozpoznawaniem przedmiotów przez dotyk.

Owady latające wokół lampy są zmorą większości letnich wieczorów. Komary, muchy im podobne, zamiast latać po całym pomieszczeniu, krążą zawsze wokół lampy. Dlaczego właśnie tak? Wyjaśnienie jest proste.

Owady podczas lotu stosując nawigację względem światła (dzienne - słońca, nocne - księżyca). Utrzymują kierunek lotu, utrzymując odpowiedni kąt między słońcem, a punktem, do którego zmierzają. Źródło światła, takie jak żarówka, ogłupia je i powoduje, że owady zaczynają nadlatywać do owego źródła. Im bliżej żarówki, tym są one bliżej wydawanego z niej ciepła. Owady odruchowo odlatują od niebezpieczeństwa, lecz wkrótce zapominają o nim i znowu kierują się do żarówki. Całość cyklu powtarza się.